Eskiler Bambaşka..

Merhaba..

Günlük hayatın telaşına kaptırmışız kendimizi. Gün geçtikçe değerlerimizi unutmuşuz, kendimiz bize yabancı gelir olmuş..

Haftasonu memleketime gittim. Doğduğum şehir olmamasına karşın, annem ve babamın doğum yeri benim memleketim diye benimsemişim. Ailece gittiğimiz yolculukta ablam yerine "anneannem" vardı. Onun gelmesiyle gördüğüm kare ise şuydu..:

Son yıllarda yerinden yurdundan kopukluğun ne demek olduğunu hal ve hareketlerinden en iyi anlatan insanlardan biridir. Özledim demez ancak sessizce ağlayışlarını duyarsınız. İçinizden bir parça kopar.. Evinden zorla koparılmak nedir bilmez, "evden kaçsak kurtulsak" derdine düşmüş bizlerin görmediği, belki de göremeyeceği bir kareydi gördüklerim...

Civarındaki her bir ağacı bilen, sanki onları kendi büyütmüş gibi her bitkiyi gözleriyle okşayan bir ruh hali vardı. Dışarıdan  dökmediği gözyaşları içinde durmaksızın akıyordu. Hele ki evine her yaklaştığımız anda o heyecanını hissedebiliyordum. 

Uzun zamandır görmediği yakın akrabalarımızdan bazılarıyla görüşmesi bile gözbebeklerinde mutluluğun yeniden yazılması gibiydi.. Aylardır merakından öldüğü büyük "Halamı" gördüğünde ise tarifini yapamadığım bir duygu hissettim havada.. Sanırım bu duyguyu hiç bir zaman da hissedemeyeceğim. Çünkü ikisi de 80 li yaşlarında iki insanın yeniden buluşmasını tarif edebilecek hayat deneyimine sahip biri değilim..

Yapabildiğim tek şey ise bir anı saklayabilmek. Bu fırsatı kaçırmadım. Bu anı tekrar ne zaman yakalardım bilemiyorum. Belki de yakalayamazdım. 

Belki istediklerinden, belki de mecburiyetten kurulan bu dostluğun en güzel kanıtını görüyorum bu resme her baktığımda. Günümüzde minik bir kaprisin, kendii dünyanın merkezi sanmanın, basit şeylerin ayıramayacağı temelinde yılların dayanışmasının kurulu olduğu bu arkadaşlığa şahit olmak benim adam akıllı oturup düşünmemi sağladı. Kendimi arkadaşlarımı düşündüm. Hatalarımızı, yaptığımız gereksiz tartışmaları ve güzel anları hatırladım yine. Böyle güzel dostluklar kurmayı diledim kendime. 

Umarım başarabilirim...

Hoccakal...